Sole Schüsslera — 12 soli życia, które wzmacniają samoleczenie organizmu

Kiedy po raz pierwszy usłyszałam o solach Schüsslera na wykładzie, byłam sceptyczna. "Kolejna alternatywna metoda?", pomyślałam. Ale im więcej słuchałam, tym bardziej rozumiałam: to nie magia, to czysta biochemia komórkowa. I właśnie dlatego chcę Ci o tym opowiedzieć.

Historia człowieka, który 30 lat oszczędzał na marzenie

Wilhelm Schüssler urodził się w 1821 roku w Niemczech, w bardzo ubogiej rodzinie. Studiowanie medycyny było wtedy przywilejem elit — kosztowało fortunę. Schüssler przez blisko trzydzieści lat odkładał każdy grosz, żeby w wieku lat trzydziestu w końcu móc zapłacić za studia. Zdecydował się na najlepszy ówczesny uniwersytet — w Paryżu. Później studiował też w Berlinie i w Gießen, gdzie uzyskał tytuł doktora medycyny.

Przez czternaście lat praktykował homeopatię. Ale coś mu w niej nie pasowało — jako biochemik wiedział, że preparaty homeopatyczne nie zawierają mierzalnych ilości substancji czynnej. I zaczął szukać czegoś innego. Czegoś, co będzie działać na poziomie komórki. Czegoś, co każdy zwykły człowiek będzie mógł zrozumieć i zastosować.

Inspiracją stała się praca profesora Rudolfa Virchowa, który jako pierwszy napisał wprost: istotą choroby nie jest chore całe ciało — istotą choroby jest uszkodzona komórka. To zdanie zmieniło myślenie Schüsslera. Zaczął pytać: czego komórce brakuje? Co jej dać, żeby się zregenerowała?

Odpowiedzią były sole mineralne. Schüssler odkrył, że organizm najlepiej przyswaja minerały w postaci bardzo drobnych, zmikronizowanych cząstek — roztartych do poziomu pojedynczych molekuł. Takie cząstki pobierane są przez zakończenia nerwowe w jamie ustnej i przez układ nerwowy trafiają bezpośrednio do chorej tkanki. Tak powstało dwanaście soli życia.

Sole Schüsslera a homeopatia — ważna różnica

To pytanie pojawia się niemal zawsze, gdy ktoś po raz pierwszy słyszy o solach Schüsslera. Wyjaśnijmy to raz na zawsze.

Schüssler celowo chciał stworzyć coś prostego. W aptece mówisz: "poproszę sól numer siedem Schüsslera" — i tyle. Nie musisz znać łacińskich nazw ani rozumieć potencji. Każda sól ma już ustaloną formę, gotową do zastosowania.

Dlaczego to działa? Biochemia w 3 zdaniach

Każdy minerał w naszym organizmie nie występuje "sam z siebie" — zawsze jest w postaci soli, czyli połączenia z innym pierwiastkiem (np. wapń z fosforanem, magnez z fosforanem). Komórka może przyswajać minerały tylko wtedy, gdy są one odpowiednio drobne — w postaci pojedynczych molekuł. Sole Schüsslera są tak roztarte, że ich zmikronizowane cząstki mogą być pobrane bezpośrednio przez śluzówkę jamy ustnej i przez układ nerwowy trafić do miejsca, gdzie są potrzebne.

12 soli życia — krótki przewodnik

Poniżej znajdziesz wszystkie 12 podstawowych soli Schüsslera. Każda z nich wspiera inne tkanki i procesy w organizmie. W praktyce bardzo często stosuje się kilka soli jednocześnie, według spersonalizowanego protokołu — bo rzadko mamy niedobór tylko jednego minerału.

Coś, co mi się w tej metodzie najbardziej podoba

Filozofia doktora Schüsslera nie kończy się na tabletce. On od samego początku mówił: weź tę sól, ale jednocześnie dowiedz się, w których pokarmach jest ten minerał — i zadbaj o to, żeby regularnie lądował na Twoim talerzu. Sól to wsparcie, nie substytut dobrej diety i ruchu.

Sole Schüsslera są w Niemczech dostępne w każdej aptece bez recepty. W Polsce można je zamówić przez apteki internetowe. Jednak to, która sól jest potrzebna — i w jakiej kombinacji — wymaga indywidualnej oceny. Rzadko kiedy mamy niedobór tylko jednego minerału.

Artykuł ma charakter edukacyjny i informacyjny. Nie stanowi porady medycznej ani dietetycznej. Przed zmianą suplementacji skonsultuj się ze specjalistą.